در نخستین روز اردیبهشت، شیراز دوباره در فضایی آمیخته با عطر بهار و یاد استاد سخن، سعدی شیرازی، ایستاد تا ارزشهای انسانی و میراث فرهنگی او را بهعنوان بخشی از هویت جهان شمول خود یادآوری کند.
شهردار شیراز، گفت: اساس عالم مطلوب جز در سایه مهر، نوعدوستی و همدلی پیریزی نمیشود و میراث سعدی را جهانی و ابدی خواند.
متن پیام محمدحسن اسدی بدین شرح است:
به نام خدا
خیال در همه عالم برفت و بازآمد/ که از حضور تو خوشتر ندید جایی را
سری به صحبت این زائران فرود آور/ همین قَدَر که ببوسند خاک پایی را
آفتاب صبح یکم اردیبهشتماه جلالیِ شیراز، هر سال به وقت دولت فرخنده شیخ اجل، سعدی شیرازی طلوع میکند و شیراز مینوتراز میرود که غرق در شکوفههای نارنج و یاسهای شرقی، در آغوش بهار جا بماند و بدین طریق، شگفتی اردیبهشت شیراز آغاز میشود.
سعدی، این تافته جدابافته شاعران مشرق زمین، این یگانه بیهمتا، خدای ذوق فارسی و معرفت انسانی است.
سعدی، جهانی را مسحور زیبایی، کمال، عشق و تعادل ساخته و عالم چنان به او مشتاق و واله است که از آن روز که ذکرِ جمیلش بر بیاض پرنیان افتاد، نسخههای شفابخش کلامش را چون کاغذ زر، بر اقصی نقاط عالم میبرند.
ما ایرانیان بیش از هفتصد سال است که دلبستهٔ اشعار و حکایات اوییم. به کلام شیرینش انس گرفتهایم. در هوای او زیستهایم و به معرفت و مهر و صلحدوستی و فرهنگ فکری او اقبال یافتهایم.
اینجانب یکم اردیبهشتماه، سالروز پاسداشت جناب شیخ اجل، سعدی شیرازی را گرامی میدارم و وامدار از کلام و اندیشهٔ سترگ او، این پیام که برآمده از فرهنگ ایران اسلامی ماست را به تمام جهان اعلام میکنم که اساس عالم مطلوب پیریخته نمیشود مگر در سایه مهر، نوعدوستی و همدلی.
بیانیه جهانی او بر آستانه و درگاه سازمان ملل که بنیآدم را اعضای یک پیکر و کالبد میداند، آشکارا نشان میدهد که سعدی تمامشدنی نیست و میراث او جهانی و ابدی است، بهویژه در زمانهای که جهان به فهم این شاهکار او بیش از همیشه محتاج است.
سعدیا خوشتر از حدیث تو نیست/ تحفهای روزگار اهل شناخت
آفرین بر زبان شیرینت/
کین همه شور در جهان انداخت
محمدحسن اسدی
شهردار کلانشهر شیراز
یکم اردیبهشت ۱۴۰۵
- نویسنده : مریم توانا
