اقوام و تاثیر آنها بر امنیت ملی
اقوام و تاثیر آنها بر امنیت ملی
تنوع قومیتی به عنوان یک واقعیت تاریخی- سیاسی همواره با جغرافیای سیاسی ایران پیوند خورده است.

هویت ملی و هویت قومی نه تنها منافاتی با یکدیگر ندارند بلکه میتوانند به تقویت یکدیگر یاری رسانند. سابقه نشان می دهد اقوامی که سالیانی در نهایت صلح و تعامل با یکدیگر زیسته اند، به ناگاه بر اثر یک عامل خُرد مانند جاری شدن یک کلام نسنجیده و یا اقدامی ناپسند از سوی یک کارگزار حکومت و یا نشر یک تصویر و عکس و مطلب تحقیر آمیزی، آنان را بر علیه یکدیگر بشوراند و نظم اجتماعی یا امنیت اجتماعی را با چالش روبه رو و گاه به منشأ بالقوه ‏ای برای تضعیف وفاق و تهدیدی برای امنیت ملی تبدیل کند.

هویت ملی و هویت قومی منافاتی با یکدیگر ندارد
منافع ملی ایجاب می کند اقوام تُرک و لُر در استان فارس با یکدیگر اتحاد داشته و منفعت ملی و حفظ آن را استراتژی اصلی خود بدانند، زیرا هویت ملی و هویت قومی نه تنها منافاتی با یکدیگر ندارند بلکه میتوانند به تقویت یکدیگر یاری رساند.
اقوام بزرگی همچون تُرک – کُرد – لُر- بَلوچ – عَرب و تُرکمن که ویژه گی هایی نظیر تبار و پیشینه، فرهنگ و رسوم، قهرمانان، زبان و گویش، فضای ارتباط و زیست اجتماعی، تا حدودی سبک زندگی آنها را از یکدیگر متمایز و هویتی معین به آنان بخشیده همیشه در صلح و تعامل با یکدیگر زیسته اند.
تنوع قومیتی به عنوان یک واقعیت تاریخی – سیاسی با جغرافیای سیاسی ایران پیوند خورده و سابقه نشان میدهد اقوامی که سالیانی در نهایت صلح و تعامل با یکدیگر زیسته اند، به ناگاه بر اثر یک عامل خُرد مانند جاری شدن یک کلام نسنجیده و یا اقدامی ناپسند از سوی یک کارگزار و یا نشر یک تصویر و عکس و مطلب تحقیر آمیزی و یا ثبت آثاری، آنان را بر علیه یکدیگر بشوراند و امنیت اجتماعی را با چالش روبرو و گاه به منشاء بالقوه‏ای برای تضعیف وفاق و تهدیدی برای امنیت ملی تبدیل کند.
تمام اقوام در ایران اسلامی نقطه استراتژیک اتحاد ملی هستند و دشمن تمرکز خود را بر اقوام و عدم اتحاد آنها قرار داده و هیچ اباعی از انجام هر کاری بر علیه این اتحاد ندارد و بخوبی می داند که با دامن زدن به برخی از اختلافات طبیعی میان اقوام ایرانی میتواند شکاف های عمیقی را در بین لایه های اجتماعی ایجاد و فضا را برای شکل گیری و سازماندهی اهداف خود در درون جامعه فراهم و این همان برنامه همیشگی دشمنان این سرزمین میباشد.
در حال حاضر اتحاد اقوام به عنوان یک فضیلت راهبردی مطرح و لزوم اتحاد اقوام و توجه به قومیتها می بایست مورد توجه کارگزاران قرار گیرد تا تفرقه افکنی ها را نقش برآب کند، هرچند تنوع قومی و فرهنگی برای کشوری مانند ایران می‌تواند فرصت‌های مناسبی برای توسعۀ کشور فراهم کند اما میتواند یکی از بسترهای مهم ناامنی و تهدیدات امنیتی به ‌شمار رود و شکاف‌های فرهنگی میان آنها میتواند سبب طمع‌ورزی دشمنان در اختلافات قومی گردد.
گرچه در کشورمان هیچگاه کشمکش قومی مانند کشورهایی همچون عراق، پاکستان، ترکیه و… وجود نداشته لکن با وجود قومیتهای مختلف چنانچه به سبب موارد اشاره شده توجه لازم صورت نگیرد، تهدیدی بالقوه برای امنیت ملی کشور محسوب میگردد.
پرواضح اینکه؛ موضوع امنیت در طول تاریخ حیات بشر همواره به عنوان یک رکن مهم و ضرورتی تردید ناپذیر اذهان و اندیشه ها را معطوف به خود ساخته و جوامع انسانی هریک به فراخور شرایط و متناسب با اقتضائات خویش در جهت تأمین و تحصیل و ارتقای امنیت کوشش و تلاش کرده و برخی نیز همچون قدرتهای اسکتباری و صهیونیسم از ایجاد اختلاف بین اقوام در صدد تقویت جایگاه خود در منظقه غرب آسیا و بین الملل و حکمرانی جهانی هستند.

  • نویسنده : مریم توانا